De organisatie roemde ons voor het afleggen van de maar liefst 127 kilometer tellende route. Ik grapte dat de kilometers van het oosten naar het westen altijd korter zijn dan andersom. Die grap viel niet. Dat was een tikkeltje gênant, maar dat doet er nu niet toe. 

Rond negenen voerden wij in de felle lampen van de donkere zaal ons voorbereide programma op. We deden dat wat we ingestudeerd hadden. We deden dat wat we samen graag doen en dat wat alleen samen kan: als orkest mooie muziek maken. Dat er her en der wat kraakte of piepte, deed er even niet toe. 

We waren tevreden, blij en gingen nog lang(e) niet naar huis. Van het westen naar het oosten was tenslotte langer dan andersom. Dat dat een grap was, deed er op dat moment al lang niet meer toe. 

De ober sprak complimenten uit over mijn trui van Alice in Wonderland. Dat ik daar te oud voor ben weet ik best, maar dat doet er de komende jaren dan maar niet toe. 

Opgetogen vergat ik een hoop. Ik liet de partituren die mee terug moesten achter bij het theater, verzuimde de juryrapporten en oorkonde mee te nemen uit de bus en verloor de tijd volledig uit het oog. Dat dat is zoals het bij mij gaat, doet er nu even niet toe. 

Bij de pizzeria bleek mijn bestelling van ‘op de ene helft pizza Hawaii en op de andere helft Bolognese’ geïnterpreteerd als heel veel ananas en wat ei verspreid over een rond stuk deeg. Dat dat ook aan mijn uitleg kan liggen, doet er natuurlijk niet toe. 

Compleet gelukkig stak ik na drieën de sleutel in het slot. Dat denk ik tenminste, dat ik me dat niet exact herinner doet er al helemaal niet toe. 

Een ochtendknuffel van Jip doorbrak mijn korte nacht. Ik controleerde of mijn geliefde Van Laar bugel met mij mee naar huis was gegaan. Dat dat gelukkig zo was, doet er voor dit verhaal verder niet toe.

Het wegzakken van de kater, maakte in de loop van de dag ruimte voor mijn tijdelijk uitgeschakelde, vernevelde perfectionisme. Zo ontdekte ik een b te kort te hebben gespeeld, maar zelfs dat doet er inmiddels niet meer toe. 

Wat ertoe doet zit verstopt in de magische paar seconden stilte na het klinken van de slotnoot. Seconden waarin voorbereiding, oefening, liefde voor muziek en verbondenheid samensmelten, gevolgd door een directe wens naar meer. Was dit het al? 

Nee. Dit was het niet. Er is meer. Meer muziek. Meer samenspel. Meer mooie momenten. In Bodegraven of waar dan ook. Dát doet ertoe. 

Categories:

Tags:

Comments are closed